آن را براى مؤمنين به واسطهء نافله‌ها " » . وَعَنِ الْخِصَالِ : بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِيٍّ - عليه السلام - فِي حَدِيثِ الأَرْبَعِمِائَةِ ، قَالَ : « لا يقومن أحدكم في الصلاة متكاسلا و لا ناعسا ، ولا يفكرن في نفسه ؛ فإنه بين يدي ربه عز و جل . و إنما للعبد من صلاته ما أقبل عليه منها بقلبه » « 1 » . « فرمود حضرت امير عليه السلام : نايستد در نماز البته هيچ‌يك از شما در حال كسالت و نه در حال چرت زدن ، و انديشه نكند البته در پيش نفس خود ؛ زيرا كه او در محضر پروردگار است . و جز اين نيست كه از براى بنده از نمازش آن چيزى است كه توجه كرده است به آن چيز به قلب خويش از نمازش » . و اخبار در اين منوال بسيار است ، و همين‌طور در فضيلت اقبال به قلب كه بعضى از آنها را در اين مقام نقل مىكنيم و اكتفا به آن مىنماييم ، و براى اهل اعتبار كفايت مىكند . عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ، صَدُوقِ الطائفَةِ ، بِإسْنادِهِ عَنْ عَبْدِاللَّه بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ ، قَالَ : قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عليه السلام : « يا عبد الله ، إذا صليت ، فصل صلاة مودع يخاف أن لا يعود إليها أبدا ؛ ثم اصرف ببصرك إلى موضع سجودك . فلو تعلم من عن يمينك و شمالك ، لأحسنت صلاتك ، و اعلم أنك بين يدي من يراك و لا تراه » « 2 » . « فرمود حضرت صادق - عليه السلام - به عبداللَّه [ بن ابى يعفور ] : اى عبداللَّه ، وقتى كه مشغول نماز مىشوى ، مثل كسى كه وداع كند با نماز و ترس آن دارد كه ديگر به آن نرسد نماز بخوان ؛ پس از آن چشمت را بدوز به موضع سجودت . تو اگر بدانى كسى در راست و چپت هست نمازت را نيكو بجا مىآورى ، بدان‌كه تو پيش روى كسى ايستادى كه او تو را مىبيند و تو او را نمىبينى » . وَبَإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّه - عليه السلام - فِي حَدِيثٍ أَنَّهُ قَالَ : « لأحب للرجل المؤمن منكم

--> ( 1 ) - الخصال ، ص 613 ، حديث 10 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 477 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب أفعال الصلاة » ، باب 3 ، حديث 4 . ( 2 ) - الأمالي ، صدوق ، ص 212 ، مجلس 44 ، حديث 10 ؛ ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ، ص 57 ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 475 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب أفعال الصلاة » ، باب 2 ، حديث 5 .